ความหมายของอุทยานแห่งชาติ

อุทยานแห่งชาติ (Nation Park) มีความหมายแตกต่างกันไปในแต่ละประเทศทั่วโลก ขึ้นอยู่กับประวัติความเป็นมา และความจำเป็นของการประกาศจัดตั้งตลอดจนสภาพแวดล้อมทางสังคม และเศรษฐกิจของประเทศนั้น เช่น สหรัฐอเมริกาและเเคนาดาจัดตั้งอุทยานแห่งชาติขึ้นเพื่อการคุ้มครองสัตว์ พืชพรรณ ประเทศอังกฤษเน้นด้านการอนุรักษ์สภาพภูมิประเทศ ประเทศทวีฟแอฟริกาจะเน้นการคุ้มครองรักษาสัตว์ป่า เป็นต้น สำหรับประเทศไทยจะเน้นการรักษาสภาพธรรมชาติ พืชพรรณ สัตว์ป่า ตลอดจนทิวทัศน์ สถานที่ทางประวัติศาสตร์ที่น่าสนใจ
อุทยานแห่งชาติ คือ พื้นที่ที่ค่อนข้างกว้างขวาง ซึ่ง
– เป็นพื้นที่ซึ่งระบบนิเวศหนึ่งระบบหรือหลาย ๆ ระบบไม่เปลี่ยนแปลงในสาระสำคัญไป เนื่องจากการเข้าไปแสวงหาประโยชน์และการยึดครองของมนุษย์
– เป็นที่ซึ่งพันธุ์พืชและพันธุ์สัตว์ มีสัณฐานและถิ่นที่อยู่อาศัยของพืชและน่าสนใจเป็นพิเศษทางด้านวิทยาศาสตร์ ด้านการศึกษา และด้านการพักผ่อนหย่อนใจหรือเป็นที่ซึ่งมีสภาพธรรมชาติงดงามตระการตายิ่ง
– เป็นที่ซึ่งองค์กรอันมีอำนาจสูงสุดของประเทศได้เข้าคุ้มครอง รวมถึงเข้าจัดการยึดครองพื้นที่และจัดการแสวงหาผลประโยชน์ทั้งหมดโดยเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพื่อปกป้องระบบนิเวศ สัณฐาน หรือสภาพธรรมชาติอันงดงามยิ่งนั้นไว้อย่างมีประสิทธภาพ เพื่อให้เป็นองค์ประกอบของอุทยานแห่งชาติตลอดไป
– เป็นที่เปิดโอกาสให้คนเข้าเยี่ยมชมได้ตามเงื่อนไขพิเศษ เพื่อวัตถุประสงค์ทางด้านการพัฒนากำลังกาย กำลังใจ และกำลังความรู้ของผู้เข้าไปเยี่ยมชมในรูปของการศึกษา วัฒนธรรม และนันทนาการ
จากความหมายดังกล่าวข้างต้น สรุปได้ว่า อุทยานแห่งชาติ คือ พื้นที่ค่อนข้างกว้างขวาง เป็นที่ซึ่งมีสภาพธรรมชาติ งดงามตระการตา หรือมีปรากฏการณ์ธรรมชาติที่น่าอัศจรรย์ หรือเป็นที่น่าสนใจเป็นพิเศษ มีคุณค่าทางด้านประวัติศาสตร์ ศิลปะสังคมและวัฒนธรรม หรือมีพันธุ์พืช พันธุ์สัตว์ ที่น่าสนใจ ที่ควรแก่การสงวนรักษาไว้เพื่อประโยชน์ทางด้านการอนุรักษ์ ด้านวิทยาศาสตร์ ด้านการศึกษา ค้นคว้า วิจัย และทางด้านการพักผ่อนหย่อนใจทั้งนี้พื้นที่ดังกล่าว มิได้อยู่ในครอบครองของผู้หนึ่งผู้ใดโดยเฉพาะ นอกจากรัฐเข้าไปดำเนินการเพื่อสงวนรักษาและจัดการเพื่อให้เกิดประโยชน์ได้ตามเงื่อนไขพิเศษ โดยไม่เปลี่ยนแปลงสภาพธรรมชาติที่สำคัญ
ความสำคัญของอุทยานแห่งชาติ

